#wniebojedzenie Sernik, którego nie da się spartaczyć

Mam takie marzenie, wizję siebie w bliżej nieokreślonej przyszłości. Mieszkam gdzieś, gdzie naprawdę istnieje sympatyczna lokalna społeczność i ja tę społeczność dokarmiam regularnie, prowadząc przytulną, miejscową jadłodajnię - z goframi, szakszuką (jeśli ktoś zniesie takie fanaberie), dobrą herbatą, ciepłymi drożdżówkami i sernikiem. Bo widzisz, robiąc jedzenie (ale nie w środę o dziewiętnastej, po długim dniu w pracy, kiedy padasz z głodu i zmęczenia, a Freelancer jeszcze odsypia zlecenie i nie miał kiedy zrobić obiadu) odnajduję swój zen.