W moim skromnym świecie trwa nadal kryzys ekonomiczno-technologiczny, czyli że mój komputer nie żyje, w związku z czym cierpię na różne dolegliwości, a główną jest niewygoda twórcza. Przekonywanie cudzych komputerów do własnych nośników zdjęć bywa ciężkie. Na szczęście silna grupa wsparcia czuwa i podrzuca mi smakowite losowe kąski. Ja zaś korzystając z chwili nieuwagi konkubenta przejmuję komputer osobisty imieniem Harry, taguję focie na fio-le-to-wa-wo i wrzucam. Smacznego.
powyższą fotkę znalazłam pewnego dnia na mailu, opatrzoną treścią jak następuje: "wybacz chaszcze w pierwszym planie, ale były bardziej kolczaste, niż wyglądają, a z bliższa nie objąłbym całości". Salaski, szanowny autorze fotografii, jak najbardziej wybaczam. Wspominałam już, że kolczastość krzaków wywołuje u mnie dysonans, gdyż zgodnie z sugestią tekstową powinny być buki, jednak bezgłowe kurczę wszystko mi rekompensuje. Wesoły przejaw religijnej abstrakcji mieszka w Katowicach, na rogu "Reymonta i Janusza Ligonia, tj. przy Urzędzie Wojewódzkim". Wierzę na słowo.
Pasqd, jako moje zmyślone rodzeństwo, nigdy mnie nie zawiódł (chociaż, ten torcik wedlowski....?). Tym razem uczynił któryś z szarych dni lepszym, przesyłając mi warszawską potyrałkę pasującą do każdej sytuacji. A wygapił był ponoć na Nowym Świecie.
Nawet dobrze się złożyło, że blutufy się nie zsynchronizowały, bo pewnie kisiłabym te fotki na telefonie przez pół roku. Tymczasem dzięki uprzejmości niejakiego Zuckerberga miałam zaszczyt pobrać w wysokiej rozdzielczości pouczające co ino, które strzelił Fil Fallus na "to jest ta droga z Gocławia ku Policom" czyli ulicy człowieka o wielu członach: Franciszka Ksawerego Druckiego-Lubeckiego. A pzynajmniej tak twierdzą pewne szemrane osobistości.
Negocjuję obecnie kolejne gościnne występy, w tym szacownego szczecińskiego artysty-malarza. Kiszę też trochę towaru na swojej mikro SD karcie. Tymczasem, dopóki bożek złotówek nei ześle mi dwóch stówek na naprawę laptopa, zapraszam na
żydowskiego fanpejdża.
